Eierstokkanker 2013-10-23T11:44:13+00:00

Eierstokkanker (ovariumcarcinoom-ovariumkanker) Eierstokkanker is een kwaadaardig gezwel aan één of beide eierstokken. De meest voorkomende vorm ontstaat aan de oppervlakte van de eierstokken.

Eierstokkanker Symptomen:

NB omdat de tumor kan doorgroeien zonder naburige organen te verdrukken, kunnen klachten lang uitblijven

  • Onregelmatig bloedverlies
  • Buikpijn (let ook op bij sporten)
  • Opgezette buik (vol gevoel)
  • Moeizame ontlasting
  • Veel plassen of het gevoel hebben te moeten!
  • Vooral als het langer dan 2 a 3 weken blijft bestaan.

Algemene websites over eierstokkanker:

Eierstokkanker | NKI
Eierstokkanker | (erfelijk/familiair) | NKI
Algemene informatie | aventis.nl

Eierstokkanker | Sweetlove.be
Startpagina over eierstokkanker | eierstokkanker.startkabel.nl
Eierstok begint hier |  nog een startpagina over eierstokkanker

UMC Utrecht Cancer Center
Informatie over kanker, de diagnostiek en de·behandeling ·in het UMC Utrecht.·Doel is·dat u de informatie vindt waar u op dat moment behoefte aan heeft. Daarom helpen patiënten en professionals mee bij het maken van deze website. Deze website is een zelfstandige website. De plaatsing van deze link is op verzoek van het UMC Cancer centre link naar de website. 

Patiëntentenvereniging eierstokkkanker:

Stichting Olijf | stichting Olijf

Patiënteninitiatieven:

Lees hier het verhaal van Hetteke over hoe zij omgaat met kanker.en de behandelingen daarvoor.
Hetteke is ook moderator bij SDK van de mailgroep eierstokkanker.

Gevolgen en behandelingen van eierstokkanker:

Eierstokkanker
Onder gynaecologische kanker vallen kanker aan de baarmoederhals, het baarmoederlichaam, en aan de eierstokken. Deze laatste soort is de meest voorkomende gynaecologische kanker. Jaarlijks krijgen circa 1400 vrouwen deze diagnose te horen. Eierstokkanker wordt ook wel aangeduid met de term `silent killer’, aangezien deze soort kanker heel lang kan doorgroeien zonder dat een vrouw er iets van merkt.

Oorzaken
Gynaecologische kanker en hormonen: er liggen verbanden. Zo weten we dat eierstokkanker vaker voorkomt bij vrouwen die geen of weinig kinderen hebben gekregen. Dit geldt overigens ook voor baarmoederkanker. Er zijn echter ook aanwijzingen dat beide soorten kanker juist minder voorkomt onder vrouwen die de pil hebben gebruikt.
Bij eierstokkanker speelt ook erfelijkheid een rol, zij het bescheiden. In vijf procent van de gevallen heeft de ziekte te maken met een erfelijke aanleg. Meestal wordt eierstokkanker dan op jongere leeftijd dan gebruikelijk vastgesteld, namelijk onder de 50 jaar. Erfelijke eierstokkanker gaat nogal eens gepaard met een andere soort kanker. Het meest bekend is de combinatie met borstkanker. Eierstokkanker kan ook in combinatie met erfelijke dikke darmkanker optreden. Wanneer er een vermoeden op erfelijkheid is, bijvoorbeeld als er in de lijn moeder-dochter, of bij twee zussen eierstokkanker op jonge leeftijd is vastgesteld kan men terecht voor advies en eventueel erfelijkheidsonderzoek bij een Klinisch Genetisch Centrum of een Polikliniek Erfelijke Tumoren 

Hoe wordt de tumor gediagnosticeerd?
Eierstokkanker wordt zelden in een vroeg stadium ontdekt. De eierstokken zijn kleine organen en liggen beschut in het binnenste van de buikholte. Daardoor zijn veranderingen slechts moeilijk te herkennen en er bestaan geen doelgerichte onderzoeken voor een vroegtijdige opsporing. Symptomen zoals onverklaarbare buikpijn, een drukkend gevoel, klachten bij de stoelgang of het urineren, tussenbloedingen of bloedingen na de menopauze, buikwaterzucht en onverklaarbare gewichtsafname treden meestal slechts laat op en kunnen ook op andere ziekten wijzen. Juist daarom is het belangrijk bij aanhoudende onverklaarbare klachten een arts te raadplegen.
Het regelmatig gynaecologisch controleonderzoek is de belangrijkste maatregel ter opsporing van eierstokkanker. Bij vrouwen met verhoogd risico wordt best een vaginaal echografisch onderzoek van de eierstokken uitgevoerd. Naast het klinisch onderzoek is de echografie het eerste en belangrijkste onderzoek bij verdenking op eierstokkanker. Wordt hierop een voor kanker verdacht gezwel gezien, dan worden verdere onderzoeken uitgevoerd om het stadium van de ziekte en een eventuele uitbreiding buiten het ovarium vast te stellen. Hieronder verstaat men een bloedbepaling, echografie van alle buik- en bekkenorganen, een uitstrijkje uit de baarmoederhals, röntgenonderzoek van de nieren en urinewegen met contraststof, röntgenonderzoek van de longen, eventuele endoscopie van de blaas en de darmen alsook een computertomografie of kernspintomografie.

Wat houdt de behandeling in?
Een operatie is bij verdenking op eierstokkanker onontbeerlijk en de belangrijkste behandelingsmethode. Alleen deze maakt een anatomopathologisch weefselonderzoek en een juiste stadiëring van de tumor mogelijk. Beslissend voor het behandelingsresultaat is een zo mogelijk volledige verwijdering van alle tumorweefsel. Meestal is daarvoor een uitgebreide ingreep noodzakelijk. Beide eierstokken, eileiders, baarmoeder, blindedarm, grote schort – zo noemt men een vetschort tussen buikorganen en buikwand – en eventueel de lymfeklieren in het bekken worden verwijderd, bij aantasting van andere organen in de buikholte worden deze zo mogelijk ook volledig of gedeeltelijk verwijderd. De operatie moet worden doorgevoerd in een centrum met veel ervaring op dit gebied. Bij jonge patiënten met kinderwens is het in een vroeg stadium in enkele gevallen mogelijk één eierstok met eileider en baarmoeder te behouden. Na de operatie is bij de meeste patiënten een behandeling met celgroeiremmende medicatie (cytostatica), een chemotherapie, noodzakelijk. Enkel wanneer de tumor in een zeer vroeg stadium ontdekt werd, is dit niet nodig. Als standaard gelden tegenwoordig 6 kuren met een combinatie van 2 cytostatica met een tussenpauze van 3 weken. Deze chemotherapie kan de genezingskansen doen toenemen, in het bijzonder na een complete operatie. Of een vroegtijdige hogedosis therapie succesvol is, wordt op dit moment onderzocht. Radiotherapie wordt bij eierstokkanker slechts zelden aangewend.

Welke nevenwerkingen en gevolgen heeft de behandeling?
De nevenwerkingen bestaan uit functieverlies van de afzonderlijke organen, vooral na uitgebreide ingrepen. Een nevenwerking bij jongere patiënten is het onmiddellijk inzetten van de menopauze na de verwijdering van de eierstokken. Als nevenwerkingen van de chemotherapie kunnen misselijkheid, braken, diarree, tijdelijke haaruitval en verhoogd infectiegevaar optreden, waarvan enkele, bv. de misselijkheid en het braken, door medicatie verzacht kunnen worden.

Wat kan men doen wanneer het tot een recidief komt?
Jammer genoeg komt het, ook na een succesvolle eerste behandeling, vaak tot een herval. Treedt deze meer dan een jaar na de eerste behandeling op, dan volgt eventueel een nieuwe operatie met verwijdering van zoveel mogelijk tumorweefsel, met daarbovenop een nieuwe chemotherapie. Wanneer het sneller tot een recidief komt, is een operatie niet zinvol en ook de succeskansen van een verdere chemotherapie zijn minder goed. In deze situatie komt het aan op een zo goed mogelijke symptoombestrijding en het behouden van de levenskwaliteit. Ook een hormonale behandeling komt in aanmerking, die over het algemeen slechts met lichtere nevenwerkingen gepaard gaat. Nieuwe behandelingsmethoden, zoals bv. immunotherapie en gentherapie, bevinden zich nog in een experimenteel stadium.

Welke nazorg is vereist?
Hoe het controle geneeskundig onderzoek er na de behandeling uitziet hangt voornamelijk af van het stadium van de ziekte en de omvang van de gevolgde behandeling af. Het doel is nevenwerkingen en complicaties van de therapie op te vangen of een recidief op te sporen. Daartoe is een regelmatige controle met grondig lichamelijk onderzoek en het bepalen van speciale, voor eierstokkanker typische bloedwaarden vereist. In het begin vinden de onderzoekingen alle drie maanden plaats, later dan halfjaarlijks.

Hoe zijn de genezingskansen?
De genezingskansen zijn afhankelijk van het stadium waarin de ziekte ontdekt werd. De ziekte is evenwel in 2/3 van de gevallen op het tijdstip van de diagnosestelling reeds niet meer beperkt tot de eierstokken en ook na een eerste succesvolle behandeling vallen veel patiënten opnieuw in. Hier heeft de eerstelijnsbehandeling als doel de evolutie van de ziekte te vertragen en de klachten te verzachten.

Opsporing en behandeling
Is het kanker aan de vrouwelijk geslachtsorganen?
Klachten aan de vrouwelijke geslachtsorganen wordt in medische termen ‘gynaecologische klachten’ genoemd.
De meest voorkomende klacht aan de vrouwelijke geslachtsorganen is vaginaal bloedverlies. Dit bloedverlies kan vers of oud bloed zijn, eventueel vermengt met vaginale afscheiding. Vrouwen die de overgang al hebben gehad, de menopauze, lijken opeens weer ongesteld te worden. Dit is geen gewoon bloedverlies, zeker als de menopauze al langer dan een jaar geleden is. Vandaar dat dit bloedverlies ook wel ‘post-menopauzaal bloedverlies’ wordt genoemd. Deze abnormale ongesteldheid houdt vaak langer dan een week aan of komt binnen drie maanden weer terug. | zie kankerwiehelpt

Behandeling van kanker in de vrouwelijke geslachtsorganen
Kanker aan de vrouwelijke geslachtsorganen komt in Nederland vaak voor. Per jaar wordt het bij ongeveer 4000 vrouwen in een bepaalde vorm geconstateerd. Kanker aan de vrouwelijke geslachtsorganen wordt ook wel gynaecologische kanker genoemd. | kankerwiehelpt